کم نیستند شادی ها، حتی اگر بزرگ نباشند...

چه آسان تماشاگر سبقت ثانیه هاییم و به عبورشان می خندیم

چه آسان لحظه ها را به کام هم تلخ می کنیم

و چه ارزان می فروشیم لذت با هم بودن را

چه زود دیر می شود و نمیدانیم که:

فردا می آید شاید ما نباشیم!



تاريخ : جمعه بیست و سوم خرداد 1393 | 10:55 | نویسنده : حسین |

فکر می کردم قهرمان ها چهار شانه و ورزشکارند...

فکر می کردم قهرمان باید با هیولا بجنگد...

اما روزی پیرمردی را دیدم...

نه چهار شانه بود و نه ورزشکار

نه جرات مقابله با هیولا داشت و نه توانش را

اما قلبی بزرگ و قامتی برافراشته داشت...

او قهرمان بود...

او نامی ب عظمت اسم پدر داشت...

"مرحوم حسین پناهی"


 

تمــام آرامشــم را مدیـــون همان انتــظاری هستم
کـــ دیـــگر از هیــــچکس نـــــدارم ...!


تاريخ : چهارشنبه سوم اردیبهشت 1393 | 19:30 | نویسنده : حسین |
مـا بـُرون را ننگریـم و قـال را ، مـا درون را بنگـریم و حـال را ...

امیرعلی:  هرکی ریــش گـذاشت مسلمـــون نیـست،

هـــرکی پیـشونیش رو داغ کـــرد ،مــَرد خــدا نیست،

  تــــو همــــه اعتـقــــادا اشتبــــاه می شـــه ...

همیشه هــم ی عـده گرگن تو لبـاس میــش !


/دیالوگ فیلم دلشکسته.../



تاريخ : پنجشنبه بیست و هشتم فروردین 1393 | 13:9 | نویسنده : حسین |
در كتاب چار فصل زندگي

صفحه ها پشت سرِ هم مي روند

هر يك از اين صفحه ها، يك لحظه اند

لحظه ها با شادي و غم مي روند...

گريه، دل را آبياري مي كند

خنده، يعني اين كه دل ها زنده است...

زندگي، تركيب شادي با غم است

دوست مي دارم من اين پيوند را

گر چه مي گويند: شادي بهتر است

دوست دارم گريه با لبخند را


"مرحوم قیصر امین پور"


جا داره همین جا ازتموم دوستانی ک تو این مدت ما رو مورد لطف خودشون قرار دادند تشکر کنم واقعا اگر دلگرمی و حمایت شما نبود نمیتونستم ادامه بدم...
 
از بهترین دوستم نیز ک همیشه مشوق و راهنما و همراه من بودند از ته قلبم تشکرمیکنم‌‌‌‌ یکی از دلایلی هم ک باعث شد برگرددم فقط و فقط وجود ایشون بوده...
از همتون ممنونم ...


تاريخ : دوشنبه بیست و پنجم فروردین 1393 | 13:30 | نویسنده : حسین |

 

دندانهایش داشت در می آمد

ک موهای سرش ریخت ...


وقتی قلممْ حرف ها را ک هیچْ خودش را هم سانسور می کند...

عید من آن روزی است ک تو خوب باشی...



تاريخ : شنبه نهم فروردین 1393 | 10:8 | نویسنده : حسین |
برایتان رویاهایی آرزو میکنم تمام نشدنی

و آرزوهایی پرشور

که از میانشان چندتایی برآورده شود...

برایتان آرزو میکنم که دوست داشته باشید

آنچه را که باید دوست بدارید

و فراموش کنید

آنچه را که باید فراموش کنید...

برایتان شوق آرزو میکنم..

آرامش آرزو میکنم...

نوروزتان پیروز


متاسفانه ب دلیل بی احتیاطی خودم این پست حذف شد و باعث شد کامنت های دوستان همه حدف بشن همین جا از همه دوستان صمیمانه عذرخواهی میکنم ایشالا ک بنده رو عفو می کنین...



تاريخ : جمعه یکم فروردین 1393 | 13:48 | نویسنده : حسین |

آقــا جـان نـخوان...
هـر دوشنـبـه و پـنـج شنبـه داغ ِ دل تـازه میکـنی کـ چـه ؟
کـم غصـه داری ؟!
پـرونـده من کـ خـوانـدن نـدارد عـزیـز دل
خستـه ام از ایـن احسـاس هـای فـلـه ای ؛
پُـرَم ... بـدجور ...
 نـه ! مـن یکی اهل عمـل نمیشـوم ...
راوی ارونـد میگفت کـ تـو روی مـا حساب بـاز کـرده ای ؛
 جـسارت است ولی ، مـعطـل مـن یـکی نبـاش ...!

گفتی تا انگشت های دستت را بشماری برمیگردم...

کجایی ک از مردم شهر...

 انگشت گدایی می کنم ...



تاريخ : یکشنبه یازدهم اسفند 1392 | 22:43 | نویسنده : حسین |

عشق آمد خویش را گم کن عزیز

قوتت را قوت مردم کن عزیز

عشق یعنی خویشتن را گم کنی

عشق یعنی خویش را گندم کنی

عشق یعنی خویشتن را نان کنی

مهربانی را چنین ارزان کنی

عشق یعنی نان ده و از دین مپرس

در مقام بخشش از آئین مپرس

هرکسی او را خدایش جان دهد

آدمی باید که او را نان دهد


تاريخ : جمعه بیست و پنجم بهمن 1392 | 20:53 | نویسنده : حسین |

كوه پرسيد ز رود، زير اين سقف كبود، راز ماندن در چيست؟؟!!!!

 گفت : در رفتن من...  كوه پرسيد : و من؟؟!!!! 

 گفت: در ماندن تو !!!! 

 بلبلي گفت: و من؟؟!!!! 

 خنده اي كرد و بگفت: در غزل خواني تو!!!! 

 آه از آن آبادي، ك در آن كوه روَد، رود مرداب شود و در آن

بلبل سر گشته سرش را به گريبان ببرد و نخواند ديگر،

 من و تو: بلبل و كوه و روديم

راز ماندن جز در

خواندن من، ماندن تو، رفتن ياران سفر كرده يمان نيست، بدان !!!!!!

 



تاريخ : چهارشنبه شانزدهم بهمن 1392 | 20:48 | نویسنده : حسین |

پدرم میگفت:

محبتت را به برگ ها سنجاق مزن

که باد با خود می بَرد...

محبتت را به آب جویی بریز

که با ریشه ها عجین شود...

ریشه ها هرگز اسیر باد نیست...

                              

                          مادرم میگفت:

                          پروانه ی محبتت را

                          به تار عنکبوتی بینداز که سیر نباشد...

                          محبتت را به خانه ی دلی بنشان

                          که خیال بیرون شدن ندارد...


                                                   و یاد معلمم بخیر...

                                                   هر وقت به آخر خط میرسیدم میگفت:

                                                   نقطه سر خط...

                                                   مهربان تر از خودت

                                                   با دیگران باش...





تاريخ : چهارشنبه نهم بهمن 1392 | 10:41 | نویسنده : حسین |

گفتند : «کلاغ»، شادمان گفتم : «پر»
گفتند : «کبوترانمان»، گفتم : «پر»

گفتند : «خودت»، به اوج اندیشیدم
در حسرت رنگ آسمان گفتم : «پر»

گفتند : «مگر پرنده ای؟»، خندیدم
گفتند : «تو باختی» و من رنجیدم


در بازی کودکان فریبم دادند
احساس بزرگ پر زدن را چیدم
آنروز به خاک آشنایم کردند
از نغمه پرواز جدایم کردند
آن باور آسمانی از یادم رفت
در پهنه این زمین رهایم کردند

گفتند : «پرنده» ، گریه ام را دیدند
دیوانه خاک بودم و فهمیدند
گفتم که «نمی پرد» ، نگاهم کردند
بر بازی اشتباه من خندیدند ...



تاريخ : شنبه بیست و هشتم دی 1392 | 11:47 | نویسنده : حسین |
ظـلـمـتـ نـفـسـیـ ...

گـفـتـمـ چـرا قـلـبـم دگـر بـر تـار زلـفـتـ گـیـر نـیـسـت

سـر بـر زمـیـن افـکـنـد گـفـتـ خـود کـردهـ را تـدبـیـر نـیـسـت :(



گـفـتـم دگـر گـویـا افـتـاده ام از چـشـم تـو

بـا غـم نـگـاهـم کـرد و گـفـت مـولـا ز نـوکـر سـیـر نـیـست...



گـفـتـم دگـر گـویـا افـتـاده ام از عـشـق تـو

گـفـتـا کـه یـا زهـرا بـگـو ای بـنـده هـرگـز دیـر نـیـسـت....




تاريخ : پنجشنبه نوزدهم دی 1392 | 19:10 | نویسنده : حسین |

بچه ک بودیم . . .
جاده ها خراب بود . . . !
نیمکت مدرسه ها خراب بود . . . !
شیرای آب خراب بود . . . !
زنگای در خونه ها خراب بود . . . !
ولی . . .آدما سالم بودن . .



تاريخ : یکشنبه هشتم دی 1392 | 15:19 | نویسنده : حسین |

                من ناشکرم! تو ناشکری؟ او بابت همان لقمه شکر میکند...
          ما ناشکریم! شما ناشکرید؟ آنها با تمام سادگی چقدر خوشبختند...

            من وبلاگ دارم. تو وبلاگ داری؟ او حسرت کار با کامپیوتر را دارد...
               ما وبلاگ داریم! شما وبلاگ دارید؟ آنها فقط غم دارند....



   من میخندم. تو میخندی. او گریه میکند
            ما میخندیم. شما میخندید. آنها به زور لبخند میزنند...


من میخوانم. تو میخوانی. او سواد ندارد...
 
 ما میخوانیم . شما میخوانید. آنها کتاب ندارند...


تاريخ : سه شنبه بیست و ششم آذر 1392 | 11:51 | نویسنده : حسین |
زمانبندی خدا بی نظیر است،

نه هیچگاه دیر نه هیچگاه زود

کمی بردباری می طلبد و ایمان بسیار،

اما ارزش انتظار را دارد ...



تاريخ : سه شنبه دوازدهم آذر 1392 | 21:17 | نویسنده : حسین |

آری بهــار زیبـاسـت


باران دل انگـیز اسـت، برف زیبـاسـت 


وقــتی از پشـت پنجـره اتاقـی گـرم


نظـاره گـرش باشـی


باران از دید کودک فـقـــیـر یعنی :


صـدای چـکه کـردن ســقـف 

 
و زمسـتان یعـنی :


ناخـنهــای کــبـود شـده از فــرط سـرما

 

 گـاهی هــم به آنهـا بیـانـدیـشــیـم . . .


منم بارون رو دوست دارم ولي نه وقتي  كودكي از راه شستن سنگ قبر نان در مي آورد...!!!



تاريخ : چهارشنبه بیست و نهم آبان 1392 | 19:52 | نویسنده : حسین |
روی دستش، پسرش رفت، ولی قولش نه!
نیزه ها تا جگرش رفت، ولی قولش نه!

این چه خورشیدِ غریبی ست که با حالِ نزار،
پای نعشِ قمرش رفت، ولی قولش نه!

باغبانی ست عجب! آن که در آن دشتِ بلا،
به خزانی ثمرش رفت ، ولی قولش نه!

شیر مردی که در آن واقعه هفتاد و دو بار،
دستِ غم بر کمرش رفت، ولی قولش نه!

جان من برخیِ " آن مرد " که در شط فرات،
تیر در چشمِ ترش رفت، ولی قولش نه!


هر طرف می نگری نامِ حسین است و حسین،
ای دمش گرم!! سرش رفت، ولی قولش نه!



تاريخ : پنجشنبه بیست و سوم آبان 1392 | 23:31 | نویسنده : محمد |

میدانم بابا دو بخش است:

بخشی در صحرا و بخشی بالای نیزه...

اما اینکه عمو چند بخش است فقط بابا میداند...

السلام علیک یا اباعبدالله الحسین (ع)



تاريخ : چهارشنبه پانزدهم آبان 1392 | 13:33 | نویسنده : حسین |


خجالت نکش..


اینجوری هم به من نگاه نکن...

تو در چشمان من از تمام فرشته های دنیا زیبا تری..


حتی با این لباس کهنه...


با این دستهای چروک و سرما زده ...

لبخند بزن عروسک من...

سهم تو از دنیا لقمه ی کوچکی است که در دست داری...



تاريخ : سه شنبه هفتم آبان 1392 | 18:33 | نویسنده : حسین |
باید که ز داغم خبری داشته باشد ،

هر مرد که با خود جگری داشته باشد...
حالم چو دلیری ست که از بخت بد خویش...
 در لشکر دشمن پسری داشته باشد !
حالم چو درختی است که یک شاخه نا اهل...
بازیچه ی دست تبری داشته باشد!
سخت است پیمبر شده باشی و ببینی...
فرزند تو دین دگری داشته باشد !
 آویخته از گردن من شاه کلیدی...
این کاخ کهن بی که دری داشته باشد!
سردرگمی ام داد گره در گره اندوه...
 خوشبخت کلافی که سری داشته باشد !



تاريخ : چهارشنبه یکم آبان 1392 | 12:24 | نویسنده : محمد |

گرچه چشمان تو جز در پی زیبایی نیست

دل بکن ! آینه اینقدر تماشایی نیست


حاصل خیره در آیینه شدن ها آیا

دو برابر شدن غصه تنهایی نیست ؟!


بی سبب تا لب دریا مکشان قایق را

قایق ات را بشکن! روح تو دریایی نیست


آه در آینه تنها کدرت خواهد کرد

آه! دیگر دمت ای دوست مسیحایی نیست


آنکه یک عمر به شوق تو در این کوچه نشست

حال وقتی به لب پنجره می آیی نیست


خواستم با غم عشقش بنویسم شعری

گفت: هر خواستنی عین توانایی نیست


                                                                                      فاضل نظري



تاريخ : پنجشنبه بیست و پنجم مهر 1392 | 11:39 | نویسنده : حسین |
یادش بخیر صفا و صمیمیت مردان و زنـــان قدیم

همان هایی که هیچ نمیگفتند

اما یک دنیا معرفت بودند ...

یادشان بخیر مردانی که به عشق امام رضا

بدون بضاعت و توشه روانه مشهد میشدند

چقدر به دل می نشست وقتی مشهدی صداشون میکردیم ...

یادشان بخیر مردانی که با زبان روزه درو میکردند

دستشان به داس بود و دهانشان به روزه ...

یادشان بخیر پسرانی که هیچگاه مادر را بدون روسری ندیدند

یادشان بخیر مردانی که حتی اگر دزدی هم میکردند

اما حتی " تو بمیری " کسی را دروغ نمیخوردند ...

یادشان بخیر عروسهایی که تا روز عروسی ، داماد آنها را نمی دیـــد

و از نام دامــــاد هم حیــــا میکردنـــد ....

یادش بخیر مادر که هیچگاه بدون بسم الله و صلوات

در کیسه آرد را باز نمیکـــرد ...

یادش بخیر صلوات نامه هنگام خروس خوان ، بیداری سحرگاهان

دور هم نشستن ، هل پستی کردن بلــــوط ، هم نشینی و همــــدلی ،

یا هم خندیدن ، به درد هم رسیدن ، آهنگ دل نشینی برزگری هـــیاران

شمردن کیل های گندم و جو با نام امامان ، مبارک دانستن برکت و ....

یادش بخیر نجابت ها ، صداقت ها ، محبت ها ، نصیحت ها ،

دلسوزی ها ، دلداری ها ، متلها ، چنه چنه ها ، خنـــده ها و شـــوخی ها و .....

خدا کند در این دوران زندگی ماشینی

این ارزشهای والای انسانی

در " وارگــــه انســـانیت " جا نمـــاند ...



تاريخ : پنجشنبه هجدهم مهر 1392 | 15:44 | نویسنده : محمد |

پدرم
آرزوهایم را قورت می داد
تا چشمانم مه گرفت
چون
دستش مانند
پای برادرم همیشه لُخت بود…
چقدر صورتم
بوی زحمت می گیرد
وقتی نوازشم می کند!


همگي ميتونيم با شركت در جشن عاطفه ها ذره اي از آرزوهاي چنين كودكاني رو برآورده كنيم...

ب اميد روزي ك نوازش چنين كودكاني برايشان لبخند و رحمت بهمراه داشته باشد...


تذكر: ي كامنت باعث شد ك اين پست رو بجاي صبح الان بذارم آخه ي جورايي پستم آلوده ميشد ب ...

تاريخ : پنجشنبه یازدهم مهر 1392 | 14:42 | نویسنده : حسین |
لب آبي گيوه ها را کندم و نشستم

پاها در آب : من چه سبزم امروز

 و چه اندازه تنم هوشيار است !

نکند اندوهي ، سر رسد از پس کوه ...

 سايه ها مي دانند، که چه تابستاني است

 سايه هايي بي لک، گوشه اي روشن و پاک

کودکان احساس ! جاي بازي اين جاست 

زندگي خالي نيست :


مهرباني هست ،

سيب هست ،

ايمان هست


آري تا شقايق هست ، زندگي بايد کرد...


"سهراب سپهري"



تاريخ : جمعه بیست و نهم شهریور 1392 | 13:55 | نویسنده : حسین |
خداوند... کلید آسمان را به کسی می بخشد که شبی ؛
با کلید اشک چشمانش را گشوده باشد...
یا با محبت ، اشک چشمی را بسته باشد.



خوشا به حال آنانکه ،
می بخشند بی آنکه به یاد آوردند
و میگیرند بی آنکه فراموش کنند.


تاريخ : یکشنبه هفدهم شهریور 1392 | 14:11 | نویسنده : حسین |

خدا

بينهايت است و لامكان و بي زمان

اما

ب قدر فهم تو كوچك ميشود

ب قدر نياز تو فرود مي آيد

و

ب قدر گمان تو كارگشا

و ب قدر آرزوي تو گسترده


خداوند همه كس را همه چيز ميشود ...


لازم دونستم همين جا از تمام دوستاني ك تو اين مدت ب وبم سر زدن و اظهار لطف داشتن تشكر كنم



تاريخ : دوشنبه چهارم شهریور 1392 | 11:14 | نویسنده : حسین |

گریه نکن پدر ...

همین " نان حلال " ک در دست داری

می ارزد ب تمام سفره های رنگین حرامی ک بعضی ها دارند ...

این روزها نان حلال در آوردن عرضه میخواهد

ک تو داری پدرم .

دستت را میبوسم ک نان حلال بر سر سفره ی با برکتت دیدم .....

تاريخ : شنبه بیست و دوم تیر 1392 | 23:0 | نویسنده : حسین |

بار خدایا؛

وسوسه های نفس نگذاشت، جانم در نهر رجب تطهیر شود؛

از در آویختگان درخت طوبای شعبان هم که نبودم؛

ترحم فرما و در دریای رحمت رمضانت مستقرم نما ...



تاريخ : چهارشنبه نوزدهم تیر 1392 | 12:16 | نویسنده : حسین |


چشمان عروسکم را می گیرم

نمی خواهم مثل من ببیند و حسرت بکشد

می ترسم بهانه گیر شود …!


تاريخ : چهارشنبه دوازدهم تیر 1392 | 20:40 | نویسنده : حسین |
آری از پشت کوه آمده ام...

چه می دانستم این ور کوه باید برای ثروت،حرام خورد؟!

برای عشق خیانت کرد

برای خوب دیده شدن دیگری را بد نشان داد

برای به عرش رسیدن دیگری را به فرش کشاند

وقتی هم با تمام سادگی دلیلش را می پرسم

می گویند:از پشت کوه آمده!

ترجیح می دهم به پشت کوه برگردم 

و تنها دغدغه ام سالم برگرداندن

 گوسفندان از دست گرگ ها باشد،

 تا اینکه این ور کوه باشم و گرگ!


تاريخ : دوشنبه سوم تیر 1392 | 15:25 | نویسنده : حسین |
.: Weblog Themes By VatanSkin :.